Ana içeriğe atla

gençlik

 Bugün bir yerden geçerken 

Bir gençlik rüzgarı esti

Yaşımı unuttum 

Hep geçtiğim sokakta bir rüzgar yüzüme vurdu 

Dedim ben bugünü yaşamıştım. 

Oğlanı parktan eve götürüyordum. 

Garip bir his kapladı içimi. 

Zamanı düşündüm, yorgunluğu, güneşi ve sıcağı. 

İşleri düşündüm yapılması gereken. 

Ama birden sanki bir zaman kayması oldu, 

Halbuki ağaçlar kurumuş otlar sararmıştı

Yağmur yoktu bakım da yoktu 

Nerdeydi belediye çalışanları kesilen ağaç ağaç üstüne 

Yine de o an sanki her şey aynıydı 

Bir zaman diliminin içinden geçtik. 

Ve o sırada sanki ben bir on yaş gençleşmiştim, sanki on yıl ağır geçmemişti. 

Sanki yeni gelmiştim bu şehre

İçimde yine bir enerji yeni bir atom parçası patlamaya hazır 

Eve döndüm, pişman olmayarak 

Şimdiye kadar yaşadıklarımdan

Etiketler:

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ingmar Bergman - Scenes from a Marriage (1973)

Sometimes it is too much love that we do not know what to do with it. Use it for good purposes or bad purposes. What kind of reaction does our body and mind give to too much love? Or let's say when a feeling is too much what is its difference from the other extreme feelings such as jealousy, hate, passion and wanting to possess a person? It is very hard to distinguish in a relationship, in a marriage, between men and women who plays (acts) more and who is more real. Who can understand who is lying less and who is more honest? The answers to these questions are never given. But one thing can be said about the extreme feelings: They do not contain so much empathy and compassion. And there are times that a person needs compassion but finds passion instead and there are times that a person needs protection and finds pity instead. It is too often the case that we are so cruel, we are so totalitarian in our nation-state (as Vonnegut would say) to our only citizen, our partner. Since th...
Yorum Gönder
Devamı

Watercolour and Mıxed Technique

Emma Lefebvre tutorial    handmade postcards wıth mıxed technique
Yorum Gönder
Devamı

Ottawa'da Lesvos'u Özlerken - Bölüm 1

O yüzden bunu verimli bir döneme dönüştürmeye karar verdim. İçim kıpır kıpır, deniz kıpırtısız Bülent Ortaçgil'in söylediği gibi. Ottawa kocaman ve soğuk bir deniz. Dümdüz ve dalgasız, çok güzel bir deniz ama deniz ve ben ayrı düştük... O yüzden işte şimdi ben sıcak bir adadaki anılarımı anlatacağım sizlere. Orda gittiğim bir müzeyi ziyaret edeceğiz. Anılar müzesi, babası İzmir'den zorla göç etmek zorunda kalmış olan bir kadının hikayesini, babasına hasretini, babasının ülkesine hasretini ve kendisinin babasının hasretini yorumlayışıyla ilgili bir hikaye bu. Babalar ve kızlar arasındaki ilişki özeldir. Nasıl erkek çocuklar ile anneler arasındaki ilişki özelse... Nasıl anlarlarsa birbirlerini. Bir kitapta bir yazar der ki "Ben hep babalarını çok seven kadınları sevdim..." Ben de galiba hep annelerini çok seven adamları seviyorum. Sevmeyi bilen insanlar belki, belki benim gibi haddinden fazla duygusal ve toz kondurmaz. Bu yazı İngilizce fakat dikkat çekmek istediğim ...
3 yorum
Devamı