Ana içeriğe atla

Çocukluğun Bitişi

Huysuz Virjin de ölmüş.
İnsanın yüreği sızlıyor.
Geçenlerde bir youtube açtım, baktım Uçurtmayı Vurmasınlar var ...
Uçurtmayı Vurmasınlar'ı izlerken birden hıçkırarak ağlamaya başladım.
Bir yandan Bahçedeki Sandal çalıyor
Bir yandan 1997'de gördüm, Nadide Sultan vardı Huysuz Şov'da.
Ne desem ne yapsam bilemedim.97'yi hatırlıyorum, ben 13 yaşındaydım.
Ne kadar üzüldüm ne kadar ağladım birden. Zaten hormonlar da bana oyun oynamakta.
Sanırım memleketimi özledim.

Bu aralar hiç şarap içesim yok, kedime baksam ağlayacağım. Geçmişi düşündükçe şu günüme şükrettiğim oluyor, yalnız geçen doktora günleri, doktora sonrası geçen tüm o zaman... her şey bir oyun, her şey bir hile, biz de işte o tiyatroda yerimizi alıyoruz ama insanın çocukluğuna dair bazı şeyler var ki hiç unutulmuyor.
Huysuz Virjin de bunlardan biri. Uçurtmayı Vurmasınlar bunlardan biri. Grup Yorum, yani Starbucks ve Mcdonalds ve alışveriş merkezleri öncesindeki dönemler bunlar. Yani ben tüketim hastası olmadan önce olan şeyler... yani bu zamanlar bir sohbet her şeye tercih edilirdi. Aileler çok mutlu değildi ama birlikte olmak bir marifetti. Şimdi yalnız olmak bir marifet oldu. Hadi bakalım gençlik kolay gelsin. 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Watercolour and Mıxed Technique

Emma Lefebvre tutorial    handmade postcards wıth mıxed technique

Ingmar Bergman - Scenes from a Marriage (1973)

Sometimes it is too much love that we do not know what to do with it. Use it for good purposes or bad purposes. What kind of reaction does our body and mind give to too much love? Or let's say when a feeling is too much what is its difference from the other extreme feelings such as jealousy, hate, passion and wanting to possess a person? It is very hard to distinguish in a relationship, in a marriage, between men and women who plays (acts) more and who is more real. Who can understand who is lying less and who is more honest? The answers to these questions are never given. But one thing can be said about the extreme feelings: They do not contain so much empathy and compassion. And there are times that a person needs compassion but finds passion instead and there are times that a person needs protection and finds pity instead. It is too often the case that we are so cruel, we are so totalitarian in our nation-state (as Vonnegut would say) to our only citizen, our partner. Since th...

Deprem, Dostluk ve Digerleri

İtalya saati ile en yakın arkadaşımın doğumgünü geçmiş bulunmakta, kendisi bilmem kaç yaşına girdi ama bilmesini istiyorum hangi yaşta olursa olsun. Onu seviyorum. Daha da duygulanmak isterdim, onun için şarap içecektim. Ama vazgeçtim. Limon suyunu tercih ettim. Nasıl duygulanmam diye sordum kendime. Garip bir şekilde Pınar Selek hakkında çıkan karar, hakarete uğrayan, saldırılan Ermeniler, en iyi araştırmacı ve barışçı gazetecilerin ölümlerinin yıldönümleri, askerlerin intiharları, bugün ben kütüphanedeyken gerçekleşen ve kanımı donduran deprem. Hiçbir şey moralimi bozamaz. Bozmayacak. Hatta ve hatta geleneksel yaşanışların bugüne tezahürü de buna dahil. Bu sabah kalktım erkenden uyuyamadım, Lucca'nın duvarları üzerinde dolandım. Her şeyin rengi ayrı güzeldi. Dağlar ve bulutlar mor, pembe, ağaçların gövdeleri sarı ve yeşil, sarı ve açık pembe binalar, çan sesleri eşliğinde.... yürüdüm. Ağzım açık gökyüzünü izledim. Demek ben uyurken bunları kaçırıyormuşum, dedim kendi kendime...