Ana içeriğe atla

Her gün yapılması ve yapılmaması gereken şeyler

 1. Sabah kalkıp meditasyon yapmak 

2. Kahveyi hemen içmemek

3. Telefona hemen sarılmamak 

4. Egzersiz yapmak 

5. Yoga yapmak 

6. Güzel dostlarla ve kardeşlerle konuşmak 

7. Akıllı sohbetler etmek 

8. Kendine az da olsa bakmak (en azından bir nemlendirici sürmek)

9. Bebişine çocuğuna sarılmak 

10. Bir hastanın yahut kazazedenin hatrını sormak 

11. Yürüyüş yapmak 

12. Uzun süredir ertelenen şeylerden birini ele alıp halletmek 

13. Mektup yazmak 

14. Email yazmak ve yazarken net olmak

15. Sevdiğiniz bir şeyi sevdiğiniz birisiyle paylaşmak 

16. Sevmek ve sevmeye devam etmek 

17. Güzel bir tabloya bakmak  

18. Çiçeklerin suyunu ve güneşini kontrol etmek 

19. Güzel olan şeyleri beğenmeyi bilmek 

20. Güzel anıları hatırlamak ve onları yad etmek 

21. Üzüldüğümüz zamanları hatırlayınca ağlamak, bu da geçer demek 

22. Her şeyin para, iş ve itibar olmadığını hatırlamak 

23. Elimizdekilere şükretmek ama onları iyileştirmek için de kimsenin hakkını yemeden dürüstçe çabalamak 

Biraz kitap okumak, biraz şarkı dinlemek, biraz hobilerle ilgilenmek 

Gülmek. 


Etiketler:

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ingmar Bergman - Scenes from a Marriage (1973)

Sometimes it is too much love that we do not know what to do with it. Use it for good purposes or bad purposes. What kind of reaction does our body and mind give to too much love? Or let's say when a feeling is too much what is its difference from the other extreme feelings such as jealousy, hate, passion and wanting to possess a person? It is very hard to distinguish in a relationship, in a marriage, between men and women who plays (acts) more and who is more real. Who can understand who is lying less and who is more honest? The answers to these questions are never given. But one thing can be said about the extreme feelings: They do not contain so much empathy and compassion. And there are times that a person needs compassion but finds passion instead and there are times that a person needs protection and finds pity instead. It is too often the case that we are so cruel, we are so totalitarian in our nation-state (as Vonnegut would say) to our only citizen, our partner. Since th...
Yorum Gönder
Devamı

Ottawa'da Lesvos'u Özlerken - Bölüm 1

O yüzden bunu verimli bir döneme dönüştürmeye karar verdim. İçim kıpır kıpır, deniz kıpırtısız Bülent Ortaçgil'in söylediği gibi. Ottawa kocaman ve soğuk bir deniz. Dümdüz ve dalgasız, çok güzel bir deniz ama deniz ve ben ayrı düştük... O yüzden işte şimdi ben sıcak bir adadaki anılarımı anlatacağım sizlere. Orda gittiğim bir müzeyi ziyaret edeceğiz. Anılar müzesi, babası İzmir'den zorla göç etmek zorunda kalmış olan bir kadının hikayesini, babasına hasretini, babasının ülkesine hasretini ve kendisinin babasının hasretini yorumlayışıyla ilgili bir hikaye bu. Babalar ve kızlar arasındaki ilişki özeldir. Nasıl erkek çocuklar ile anneler arasındaki ilişki özelse... Nasıl anlarlarsa birbirlerini. Bir kitapta bir yazar der ki "Ben hep babalarını çok seven kadınları sevdim..." Ben de galiba hep annelerini çok seven adamları seviyorum. Sevmeyi bilen insanlar belki, belki benim gibi haddinden fazla duygusal ve toz kondurmaz. Bu yazı İngilizce fakat dikkat çekmek istediğim ...
3 yorum
Devamı

Deprem, Dostluk ve Digerleri

İtalya saati ile en yakın arkadaşımın doğumgünü geçmiş bulunmakta, kendisi bilmem kaç yaşına girdi ama bilmesini istiyorum hangi yaşta olursa olsun. Onu seviyorum. Daha da duygulanmak isterdim, onun için şarap içecektim. Ama vazgeçtim. Limon suyunu tercih ettim. Nasıl duygulanmam diye sordum kendime. Garip bir şekilde Pınar Selek hakkında çıkan karar, hakarete uğrayan, saldırılan Ermeniler, en iyi araştırmacı ve barışçı gazetecilerin ölümlerinin yıldönümleri, askerlerin intiharları, bugün ben kütüphanedeyken gerçekleşen ve kanımı donduran deprem. Hiçbir şey moralimi bozamaz. Bozmayacak. Hatta ve hatta geleneksel yaşanışların bugüne tezahürü de buna dahil. Bu sabah kalktım erkenden uyuyamadım, Lucca'nın duvarları üzerinde dolandım. Her şeyin rengi ayrı güzeldi. Dağlar ve bulutlar mor, pembe, ağaçların gövdeleri sarı ve yeşil, sarı ve açık pembe binalar, çan sesleri eşliğinde.... yürüdüm. Ağzım açık gökyüzünü izledim. Demek ben uyurken bunları kaçırıyormuşum, dedim kendi kendime...
Yorum Gönder
Devamı